- சினிமா

‘ட்ரோன்ஸ்’ _ விமர்சனம்

“ட்ரோன்ஸ்” – அழகு மாயையை உடைக்கும் புதுமையான பேண்டஸி கொண்டாட்டம்!

திகில், அமானுஷ்ய சக்திகள், கலகலப்பான நகைச்சுவை மற்றும் மெல்லிய காதல் எனப் பல வண்ணங்களை ஒன்றாகக் குழைத்து, ‘மனிதர்களை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வதே உண்மையான அன்பு’ என்ற உன்னதமான சமூகக் கருத்தோடு களமிறங்கியிருக்கிறது “ட்ரோன்ஸ்”.

இயக்குநர் ராகவ் மிர்தாத், விசித்திர மனிதர்கள், எதிர்பாராத திருப்பங்கள் மற்றும் கலகலப்பூட்டும் தருணங்கள் நிறைந்த ஒரு கற்பனை உலகை உருவாக்கி, சுவாரஸ்யம் குறையாமல் திரைக்கதையை நகர்த்திச் சென்றிருக்கிறார்.

வழக்கமான பாணியில் இல்லாத புதுமையான கதையாக இருந்தாலும், வெளிப்புறத் தோற்றங்களைக் கடந்து உண்மையான அன்பையும் கருணையையும் நெஞ்சார ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பான்மையை வலியுறுத்தி, மன நிறைவான அனுபவத்தைக் கொடுக்கிறது இப்படம்.

விண்வெளி இயற்பியல் படிக்கும் கிஷ் (டிராவிட் செல்வம்), அவரது நண்பர்களான ரஷ் (அஞ்சலி நாயர்), தஷ் (ஆர்.ஜே. தீபக்) ஆகிய மூவரும் கல்லூரியிலிருந்து சஸ்பெண்ட் செய்யப்படுகிறார்கள்.

வேறு வழியின்றி ‘பிளாக் ஹோல்’ என்று அழைக்கப்படும் விஞ்ஞானி பத்மநாபனின் (குரேஷி) தனிமையான பங்களாவில் தஞ்சமடைகிறார்கள்.

அங்கிருக்கும் ட்ரோன் கேமராவை கிஷ் வேடிக்கையாக இயக்கும்போது, பக்கத்திலிருக்கும் பழைய அரண்மனை போன்ற வீட்டில் ஒரு சூனியக்காரக் கிழவியின் கட்டுப்பாட்டில் வாழும் ‘பிரக்ருதி’ (சித்தி இத்னானி) என்ற மினியேச்சர் கலைஞரின் அழகு அவன் கண்ணில் படுகிறது.

அங்கு தொடங்கும் பயணம், பல விசித்திரமான சம்பவங்களுக்கு வழிவகுக்கிறது.

பிரக்ருதியின் மோகனப் புன்னகையில் விழும் ஒவ்வொரு ஆணும், கவிதைகள் பாடுவது, பொம்மைகளையும் மோதிரங்களையும் பரிசளிப்பது, காலம் கடந்து வாழும் காதலை வாக்குறுதியாகத் தருவது என ஒரே மாதிரியான சுவாரஸ்யமானக் காதல் கவிதைகளைப் பொழிகிறார்கள்.

இந்தத் தொடர் முயற்சிகள் அரங்கத்தில் சிரிப்பலைகளை ஏற்படுத்துவதோடு, இதைப் பார்த்து நண்பன் தஷ் செய்யும் கேலிகளும் கிண்டல்களும் கலகலப்பை மேலும் கூட்டுகின்றன.

இன்னொரு பக்கம், எப்படியாவது திருமணம் செய்து கொள்ளத் துடிக்கும் இன்ஸ்பெக்டர் (சினிமாவாலா சதீஷ்) கதையில் நுழைகிறார்.

ஆனால், “தான் உண்மையாகக் காதலைச் சொல்லும் எந்தப் பெண்ணும் கணப்பொழுதில் உயிரை விடுவாள்” என்ற விசித்திரமான சாபம் அவரைத் துரத்துவது நகைச்சுவையின் உச்சம்.

அதேநேரத்தில், கிஷ்ஷின் கவனம் வெளிப்புற அழகை மட்டுமே தேடி அலைவதால், பல வருடங்களாக அவன் மீது ஆழமான காதல் வைத்திருக்கும் தோழி ரஷ்ஷின் உணர்வுகளை அவனால் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் போகிறது.

சமூகத்தின் குறுகிய அழகு அளவுகோல்களால் விளையும் வலிகளைப் பற்றி, சூனியக்காரக் கிழவியிடம் (தேவதர்ஷினி) ரஷ் ஆவேசமாகப் பேசும் காட்சியே படத்தின் உயிரோட்டமான பகுதி.

தனது கருமை நிறத்திற்காகவும் தோற்றத்திற்காகவும் சந்தித்த கேலிகளை அவள் கொட்டித் தீர்க்கும்போது, படம் ஒரு புதிய உணர்ச்சிப் பரிமாணத்தைப் பெறுகிறது.

அஞ்சலி நாயர் இந்த உணர்வுப்பூர்வமான காட்சியில் அற்புதமாக நடித்து, ஒரு பேண்டஸி கதையை சுயமரியாதை மற்றும் உண்மையான அன்பைப் பேசும் சிந்தனைக் களமாக மாற்றியிருக்கிறார்.

டிராவிட் செல்வம், அஞ்சலி நாயர், ஆர்.ஜே. தீபக் ஆகிய மூவரின் நட்பும், திரையில் அவர்கள் காட்டும் கெமிஸ்ட்ரியும் படத்திற்குப் பெரிய பலம் சேர்க்கின்றன.

சித்தி இத்னானி அழகுத் தேவதையாக வந்து வசீகரிக்கிறார்.

தேவதர்ஷினி மிரட்டலான சூனியக்காரியாகவும், நகைச்சுவை நடிகையாகவும் இரட்டைப் பரிமாணத்தில் அசத்தியிருக்கிறார்.

குரேஷி வித்தியாசமான விஞ்ஞானியாகத் தனது முத்திரையைப் பதிக்க, சினிமாவாலா சதீஷ் தனது இயல்பான நகைச்சுவையால் கைத்தட்டல் பெறுகிறார்.

ஆரம்பத்தில் கதாபாத்திரங்களை அறிமுகப்படுத்தத் திரைக்கதை சற்று மெதுவாக நகர்ந்தாலும், போகப்போகத் தனது அசல் வேகத்தைப் பிடித்துக்கொள்கிறது.

பிரம்மாண்டமான செட்களோ, பிரம்மாண்டமான கிராபிக்ஸ் காட்சிகளோ இல்லாமலே கூட ஒரு சுவாரஸ்யமான பேண்டஸி உலகை உருவாக்க முடியும் என்பதற்கு இத்திரைப்படம் சான்று.

வெளிப்புற தோற்றத்தை வைத்து அன்பை எடைபோடக் கூடாது; குணமும் மனமும்தான் காதலின் அடிப்படை என்ற எளிய உண்மையை உரக்கச் சொல்லியிருக்கிறது ‘ட்ரோன்ஸ்’.

புதுமையான கற்பனை வளம், அலாதியான நகைச்சுவை, குடும்பத்தோடு ரசிக்கும் வண்ணம் அமைக்கப்பட்ட காட்சிகள் என ஒரு நல்ல கருத்தையும் சுமந்து வந்துள்ள இத்திரைப்படம், நிச்சயமாகக் குடும்பத்தோடு பார்த்து மகிழ வேண்டிய ஒரு சிறந்த பொழுதுபோக்கு விருந்து!

மதிப்பெண் 4.5/5

About Raja Senthilnathan

Read All Posts By Raja Senthilnathan