ஃப்ளாக்’ (Flag) _ விமர்சனம்
மூவர்ணக் கொடியின் மூச்சு காற்று! – ‘ஃப்ளாக்’ படத்தைக் கொண்டாட இதோ சில அதிரடி காரணங்கள்!
தியேட்டரில் ஒளியும் ஒலியும் சங்கமிக்கும் மாயாஜால உலகத்தில் எவ்வளவோ படங்களைப் பார்த்திருப்போம். ஆனால், ஒரு தேசத்தின் பெருமையை, ஒரு சிறுவனின் பிஞ்சு நெஞ்சில் ஏந்தி, நம்மை மிரள வைக்கும் சினிமாக்கள் எப்போதாவதுதான் தமிழ் திரையுலகிற்கு விருந்தாக வரும். அப்படி ஒரு வெரைட்டியான, விசில் பறக்க வைக்கும் முயற்சியோடு வந்து நின்றிருக்கிறது இயக்குநர் எஸ்.பி. பொன் சங்கரின் பிரம்மாண்ட படைப்பு – ‘ஃப்ளாக்’.
கதைக்களத்துக்குள் நுழைந்தால்… பெற்றோரை இழந்து தவிக்கும் செல்லப் பையன் தீஹானுக்கு உலகம் எல்லாமே அவனது தாத்தாதான். அந்தப் பாசக்காரத் தாத்தாவுக்கு உள்ளுக்குள் ஒரு தீராத தாகம். தலைநகர் டெல்லியில், குடியரசுத் தலைவர் ஏற்றும் நமது தேசியக் கொடியை நேருக்கு நேர் கண் குளிரக் கண்டுவிட வேண்டும் என்பதே அந்தப் பெருங்கனவு.
ஆனால், விதி வலியது அல்லவா? தாத்தாவுக்கு திடீரென உடல்நலம் சோடை போக, அந்தப் பெரிய லட்சியத்தைத் தனது சின்னஞ்சிறு தோள்களில் தூக்கிக் கொண்டு, தனியொருவனாக டெல்லியை நோக்கி மாரத்தான் ஓட்டமாய் ஆரம்பமாகிறது அந்தச் சிறுவனின் அசாத்தியப் பயணம்!
எளிய புள்ளியில் தொடங்கும் இந்தக் கதை, இந்தியாவின் எல்லைகளைத் தாண்டி பல மாநிலங்களின் கலாச்சாரப் பெருமையைச் சொல்லும் மாபெரும் திரைக் காவியமாக உருவெடுக்கிறது.
வழக்கமான படங்களைப் போல, கையில் துப்பாக்கியைத் தூக்கிக் கொண்டு எல்லையில் நின்று சண்டை போடுவது மட்டுமா தேசப்பற்று?
நம் நாட்டின் உயிருக்குப் பெயர்தான் மூவர்ணக் கொடி! அதையே கதையின் பிரதான நாடியாக்கிக், ஒரு சிறுவனின் தேடலோடு பின்னியிருக்கும் விதம் இருக்கிறதே… தியேட்டரில் அமர்ந்திருக்கும் அத்தனை பேரையும் சிலிர்க்க வைக்கிறது.
குறிப்பாக, நமது தேசியக் கொடி அதிகாரப்பூர்வமாக நெய்யப்படும் கர்நாடக மாநிலம் ஹூப்ளி பக்கத்துல இருக்கிற பெங்கேரி கிராமத்தின் காதி கிராமோத்யோக மையத்திற்கு நேரில் சென்று, அந்த நூலிழைகளில் ஒட்டிருக்கும் வியர்வையை அப்படியே திரையில் கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள் பாருங்கள்… அதுதான் படத்தின் உண்மையான ஹைலைட்!
நாம் தினந்தோறும் பெருமையுடன் பார்த்து சிலிர்க்கும் கொடிக்குப் பின்னால் இவ்வளவு உழைப்பு இருக்கிறதா என்பதைச் சில்லறைத் தூவ வைக்கும் காட்சிகளால் செதுக்கியுள்ளனர்.
தெற்கே கன்னியாகுமரி முனை தொடங்கி வடக்கே காஷ்மீர் உச்சி வரை இந்தியாவின் அழகைத் தன் கேமராவுக்குள் அடைக்க இயக்குநர் போட்ட திட்டம் வேற லெவல்.
கர்நாடகா, ஆந்திரா, கேரளா, உத்தரப்பிரதேசம், மகாராஷ்டிரா, குஜராத், ராஜஸ்தான் என ஒட்டுமொத்த இந்தியாவையும் ஒரு ரவுண்ட் அடிக்க வைக்கிறார்கள்.
தாஜ்மஹாலின் கம்பீரம், குமரி கடலில் கம்பீரமாக நிற்கும் வள்ளுவர் சிலை, விண்ணைத் தொடும் சர்தார் வல்லபாய் படேல் சிலை என திரையில் ஒவ்வொரு பிரம்மாண்டமும் தோன்றும்போது, நாமும் அந்தப் பயணத்தில் வலம் வருவது போன்ற ஒரு ஃபீல் கிடைக்கிறது.
டெல்லியை நோக்கிப் பறக்கும் தீஹானுக்கு வழியில் என்னென்ன சர்ப்ரைஸ்கள் காத்திருக்கின்றன? வழக்கமான வில்லன்கள், சேஸிங் என்ற டெம்ப்ளேட் இல்லாமல், வழியில் சந்திக்கும் விதவிதமான மனிதர்களும் அவர்களின் அன்பும்தான் திரைக்கதையைத் தாங்கிப் பிடிக்கிறது. மொழி தெரியாவிட்டாலும், கலாச்சாரம் மாறினாலும், ஒரு சிறுவனுக்கு உதவ ஓடி வரும் அந்த மனிதர்களைப் பார்க்கும்போது, “வேற்றுமையில் ஒற்றுமை” என்பது வெறும் ஏட்டுச் சுரைக்காய் அல்ல, நம்ம மக்களின் ரத்தத்தில் ஊறிப்போன விஷயம் என்பது ஆழமாகப் புரிகிறது.
படத்தில் குட்டி தனுஷ் செய்திருக்கும் மேஜிக் இருக்கே… அதைத் வார்த்தைகளால் சொல்ல முடியாது! தீஹான் கதாபாத்திரத்தில் அப்படியே வாழ்ந்திருக்கிறார்.
தாத்தா மீது வைத்துள்ள பாசம், இலக்கை அடைந்தே தீருவேன் என்ற வைராக்கியம், வழியில் மாட்டும் திகைப்புகள் எனத் தனது இயல்பான நடிப்பால் தியேட்டரைக் கலக்கியெடுக்கிறார்.
அவருடன் கைகோர்க்கும் மிக்கி மக்கி ஜா, அபினவ் கோசாமி, அனந்த், பப்புஷா என அத்தனை பேரும் படத்தின் எனர்ஜியைத் தூக்கிப் பிடிக்கிறார்கள். வெவ்வேறு மொழி பேசும் நடிகர்களை ஒன்றிணைத்து ஒரு பான்-இந்திய உணர்வைச் செவ்வனே செய்துள்ளனர்.
இயக்குநர் எஸ்.பி. பொன் சங்கர் கதை சொல்வதில் மட்டும் மாஸ்டர் கிடையாது; ஒளிப்பதிவிலும் தனது நுட்பமான திறமையை நிரூபித்துள்ளார். ஒவ்வொரு ஊரின் கலரையும், பிரம்மாண்டத்தையும் கேமராவில் அள்ளிக் கொட்டியிருக்கும் விதம் ரசிக்க வைக்கிறது.
ராஜா ரவிவர்மா மற்றும் பாலசுப்ரமணியத்தின் பின்னணி இசை, இந்தப் பயணத்தின் வேகத்துக்குத் தகுந்தாற்போல நம்மைத் தாளம் போட வைக்கிறது.
வழக்கமான கமர்ஷியல் லாபக்கணக்குகளைப் பார்க்காமல், தேசத்தின் ஆன்மாவைப் பேசும் இத்தகைய வித்தியாசமான முயற்சிக்குத் தைரியமாக முதலீடு செய்த தயாரிப்பாளர் வைரப்பிரகாஷுக்கு ஒரு ராயல் சல்யூட்!
ஒரு சிறுவனின் பிஞ்சு மனதுக்குள் இந்தியாவின் அகலத்தையும் ஆழத்தையும் புகுத்தி, தேசத்தின் அடையாளத்தைக் குழந்தைகளுக்குக் கடத்தும் அருமையான பாடம் இந்தப் படம். கொடி என்பது வெறும் துணி அல்ல; அது கோடிக்கணக்கான மக்களின் அர்ப்பணிப்பு, உயிர்ப்பு என்பதைக் கண்கூடாக உணர்த்துகிறது ‘ஃப்ளாக்’.
பெரிய ஹீரோக்களின் பலம் தேவையில்லை, நல்ல கருத்தின் பலம் இருந்தால் சினிமா எங்குவேண்டுமானாலும் ஜெயிக்கும் என்பதற்கு இதுவே சாட்சி.
விடுமுறை நாளில் உங்கள் குடும்பத்தினரோடு, குறிப்பாகக் குழந்தைகளைக் கூட்டிச் சென்று தியேட்டரில் கண்டிப்பாகக் கொண்டாட வேண்டிய ஒரு மஸ்ட்-வாட்ச் படம்!
